Bir argo tabir vardı eskiden. Hala kullanılır mı bilmem; “Nerde beleş, hemen oraya yerleş.”

Toplum olarak o kadar beleşçi olduk ki beleş ne bulursak canhıraş bir biçimde kapıyoruz…

Bazı başarılar ise beleş gelmiyor.

Alın teri emek sabır ve çaba gerektiriyor.

Tıpkı olimpiyatlarda Ülkemiz bayrağını göndere çektiren Nur TATAR gibi.

O gece büyük coşku yaşamıştık.

O başarıya giden yolda kim bilir ne emekler, ne terler, ne paralar ve ne çabalar sarf etmiştir. Emeksiz yemek olmadığı gibi emeğinin hakkını da aldı. 

Dileriz başarıları devam eder.

Bu sporcumuz KMÜ ye kayıt yaptırmış. Ne güzel. Karaman için bir kazanç.

İyi de ne kadar beleşçi varsa sırada. Armut pişmiş ağızları bir karış açık, açmışlar ağızlarını havaya…

Bu başarı sahibi sporcumuz ile birkaç kare foto yakaladı mı, bir de bunu basına düşürdü mü oh yaşadı…

Karaman’da sporun “s” si kadar ses getirmemiş spor sorumluları, yetkilileri başı çekiyor.

A be mübarek adam; yanına öyle bir sporcu al ve de ki; “Bu yetenekli sporcumuzu gece gündüz tüm imkanlarla destekledik, birlikte çabaladık ve Heççeler^*  şampiyonu yaptık. Karanlık geceler de geyik yapmak yerine çalıştık Heççeler’de…”

Ona da razıyız…

Hoş protokol ve geyik muhabbetlerinden vakit bulamadığınız da bir vakıa…

Bugün buraya yazalım: Gelecekte bu başarılı sporcumuzun başarılarına hangi katkıyı koyacaksınız. Hangi emek ile, paylaşmaya kalkıştığınız bu başarıyı arttırmak ve yeni rekorlara imza atmakta tuz-biber olabilecek misiniz?

Evvelden gördük, tarih tekerrürden ibaret ise eğer; kılınız kıpırdamayacak.

İbret alınsa tekerrür etmez o tarih de: Sporcumuz daha önce Karaman’da nelerin yaşandığını bilmiyor ki…

Bu ilgiyi gerçek sanıp heveslenecek elbette…

Kurbağa hikayesi gibi hava ile büyük olmaya kalkmak moda oldu ve patlayan patlayana…

(*) Heççeler: Eski Karaman’da Hacıcelal Mahallesinin halk ağzındaki ismi. Halkı çok tutkun ve tuttuğunu koparan insanlar olarak bilinir.