Anlamını yitiriyor kelimeler 
Anlamını yitiriyor duygular 
Eskidi yitti sevdalı türküler. 
Bir hayal perdesinin gerisinde, 
Bir duman olarak kaldı 
Sevmeler, sevilmeler... 

Karacaoğlandan, Köroğlundan, 
Dadaloğlundan hatıra kalan aşklar 
Paslanıyor raflarda. 
Sevdaların kutsallığı 
Şimdi ayaklar altında... 

Leylanın gözü güzel değil artık, 
Gözüne de bakan yok belki. 
Baksa da gördüğü, sadece takma kirpiği, 
Saçlardan öne geçti kullanılan şampuanlar. 
Gül parklarda yalnız 
Bülbül kafeslerde mahkum 
Ak sakallı ihtiyar oldular 
Son görenler mavi kelebeği... 

Sevgi-sevda-aşk çizgisi kırıldı 
Sevgi menfaat için araç, 
Sevda ekranların sıfır beden kızı, 
Aşksa bir anlık zevklerin yeni adı. 
Hatırlayan pek kalmadı 
Bu kırık çizgi 
Bir zamanlar nasıldı... 

Yat, uyu, uyan, çalış ve kazan 
Ye, iç giy ve kuşan 
Moda, trend ve konseptlerle 
Tıka basa materyalist 
Abur cuburla dolmuş beyinler 
Kalpleri duymaktan 
Ne kadar da acizler. 
Yaşamaktan uzak, 
Anlamını bilmeden 
Duygusuzca söylüyor 
Seviyorum diyenler... 

Duygulardan yoksun bir dünyada 
Elbette eksik olmayacak 
Feryatlar figanlar, 
Ağlamalar ve inlemeler. 
Zaman artık kaf dağı; 
Ardında kaldı tüm güzellikler... 

Yer yarıldı; 
Yerin dibine girdi 
Sevmeler, sevilmeler...