Yıllar var Karamanın adını sportif faaliyetlerde üst sıralarda görsek de sevinsek diye bekleriz.

Zaman zaman umutlarımız gerçekleşti derken bir de bakarız altından fiyasko.

Oturur en resmisinden ve en şöhretlisinden toplantılar yapar, görkemli masalarda ve boydan fotoğraflarla bunları ölümsüzleştiririz. Ne var ki ölümsüzleştirdiklerimiz sadece fotoğraflar olur.

Harcanan onca para sanayiye yönelse Karaman bir Karaman daha olurdu. Eğitime yönelse Karaman eğitimde Dünya Başkenti olurdu.

Paralar akar, tesisler defalarca elden geçirilir ama birileri sadece bakar.

Hemen bir müsebbip bulunur olmadı sen kalk, sen otur yapılır. “Hadi bakalım önce bir alış, ortalığı toparla ondan sonra görelim” denilir. O ortalık nedense toparlanmaz. İcraat dönemi eskiyi eleştirmek ve imkânsızlıklara destan yazmakla geçer. Nedense sporun ilgilileri bir paye verilecek Milli Eğitimden bulunur. O camiadan idareci yetişmez, ya da görülmez. Sonra gelsin toplantılar, gitsin projeler, yapılsın laftan salatalar.

Korkarız;  Belediye’nin ele aldığı ve çok iyi bir başlangıçla yola revan olan İl temsilcimiz Karaman Belediyesporu da bu hengamede harcamayalım…

Üç beş liralık şahsi imkânları ile başarılar yakalayan sporcular, idareciler ve yöneticiler var. Ama hepsi gayrı resmi. Bu işte bir kekremsilik var ya nedir?

Dünya çapında bir idareci ve ekonomist olan Milletvekili Lütfi Elvan da bu katara binmiş “başlama bayrağı” ile koşuyor. Ama bir türlü de “varış noktası” nı bulamıyor.

Madem öyle, gelin yapalım şöyle:

Uluslar arası Olimpiyat Komitesine başvuralım. Kategoriye iki dal daha ekletelim.

1-      1-Havanda su dövme şampiyonası

2-      2-Laftan salata yapma yarışmaları.

Kesin Karaman Dünya Şampiyonu olur.