Boşver baharı, 
Yağmura hasretse toprak 
Zamanını beklesin. 
Mehtabı mor denizlere at, 
Bırak yıkansın yakamozlar 
Karanlıklar arasında. 
Sessizliğini delsin 
Gecenin kendi uğultulu sesi. 
Bülbüle güvenmenin cezasını çekecekse, 
Güller 
Bahçıvanın makasında idamını beklesin. 
Dünyanın çaresizlikten kesilirken nefesi, 
Evren kıvranırken yalnızlıklar arasında, 
Bu fırtına hep böyle sessiz esecekse, 
Bir şimşek edasıyla çak. 

Ya da; 
Bir mum ışığı kadar da olsa parlayarak 
Aydınlat sığındığım kristal kafesi. 
Gel hayatıma. 
Neredeyse bu gün sensiz son günüm olacak 

Gel ki 
Sevgiliye giden yolda 
Ömrüm 
Yeni bir ömürle tazelensin...