14 Þubat

Ancak 14 Þubat Günü Karaman Basýn Camiasý için Sevgililer gününden daha önemli bir anlam ifade ediyor. 14 Þubat þu an görevli ve bu iþlerden nemalanýp kaymaðýnýn üstünde balýný yiyip de aðzýnýn salyalarýný silmekten aciz kiþiler bile hatýrlamasa da Karaman Gazeteciler Cemiyetinin Kuruluþ Yýldönümü.

15 Þubat 2014 00:00

Batýdan emperyalist bir uydurukçuluðu daha kutluyor bu gün bazýlarý. Aslýnda çok da karþý çýkamýyorum. Kin, nefret, kaos, ayrýmcýlýk, ýrkçýlýk, terör, savaþ, kan, siyasi hazýmsýzlýk, gibi kavramlarýn egemen olduðu dünyamýzda, bir gün de olsa SEVGÝ, SEVGÝLÝ kelimelerinin telaffuz edilmesi güzel. Hayran olunacak bir kainatta yaþasak da, bir tek kiþiye sevgi ifadesi de güzel.

Günde 5 vakit el baðlayýp sevgilisine ilaný aþk etmeyi, yataktan kalkarken ilk kelimesi O Sevgilinin adýný anmayý, yatýncaya kadar her iþe baþlarken, O’nun adý ile baþlayýp, bitince de O’na teþekkür etmeyi bilmeyenlerin, sevgi suszuluðu için gün aramak çok doðaldýr elbet.

Ancak 14 Þubat Günü Karaman Basýn Camiasý için Sevgililer gününden daha önemli bir anlam ifade ediyor.

14 Þubat þu an görevli ve bu iþlerden nemalanýp kaymaðýnýn üstünde balýný yiyip de aðzýnýn salyalarýný silmekten aciz kiþiler bile hatýrlamasa da Karaman Gazeteciler Cemiyetinin Kuruluþ Yýldönümü.

45 Yýl önce, Karamanýn TEK Gazetesinin çiçeði burnunda, týfýl TEK gazetecisi olduðumuz günlerde, bu günkü ortamlarý hayal ettik mi bilemiyorum.  Ama bildiðimiz bir þey var, gün geldi Karaman, Gazetecilik ve genel anlamda Medya yönünden imrenilecek seviyelere geldi.

O Tarihlerde Uyanýþ Gazetesi ile yürüdüðümüz yolda zaman zaman kervana yeni isimler ve yeni kadrolar da dahil oldu. Bu yoldaþlarýn kýsa süren ömürleri hep üzücü olmuþtur. O tarihlerin güçlüklerini yenerek günümüze ulaþan 2 gazete bu gün tek teselli kaynaðýdýr Karamanýn.

Gün oldu 4-5 gazetenin yayýn yaptýðýna þahit olduk. Özel Radyo ve TV lerin serbest býrakýlmasýndan sona kurulan 4 radyo ve 4 televizyon, gittiðimiz ulusal toplantýlarda hep övünç ve gurur kaynaðýmýz olmuþtu.

Tüm yokluklara raðmen, bir ciddiyet, bir vakar ve azimle faaliyet gösteren bu gazete, tv ve radyolar günlük hayatýn þekillenmesinde ciddi bir rol oynamakta idi.

Bunlara ilave olan internet yayýncýklýðý farklý ve öenmeli bir deðiþiklik getirdi. Tesisi kolay, ucuz, ulaþýmý kolay ve rahat olan bir sitemdi. Týpký Radyo ve TV ler de olduðu gibi gazeteciliðin ana karnýnda öðrenildiðini ve nefes alan herkesin yapabileceðini sananlar da mantar gibi siteler oluþturdular. Ancak bunlar da hýzla baþladýlar ama, bilgi yetersizliðinden kýsa sürede radyo ve TV lerin akibetini paylaþtýlar.

Þýmarýk çocuklarýn oyuncak hayalleri gibi, bu tür yayýn organlarýný elde etme hayalinde olanlar, bunlarýn yayýn yapabilmesi için gerekli þartlarý hiç düþünmediler. Bu konuda kendilerini yetiþtirmek þöyle dursun, bu konunun uzmanlarýný da yok saydýlar ve hatta kýnadýlar.

Sonuç: Karamanda toz þekeri misali bir Yerel Basýn.

Bu tür acýlý yazýlarýmýzla bir nebze toparlanýp, 40 yýllýk selamsýzlar bir araya gelip bir çaba gösteriyorlar ama liyakatsizlik, art niyet, kündeye getirme taktikleri nedeni ile sonuçsuz kalýyor.

Dr. Mehmet Armutlu,tarým, ticaret, sanayi konularýnda kafa yorduðu gibi belediyecilik, eðitim, saðlýk vb. konularda da sorunlarý tespit eden ve çözüm üreten bir muhteremdi. Fiili gazetecilik yapmadýðým bir dönemde, bu konuda bir görüþme talep etmiþ ve sonuçta da bu daðýnýklýða bir çözümün ancak bir araya gelerek kurumsallaþma içinde olmasý gerektiði konusunda hemfikir olmuþtuk.

Fiili gazeteci olmasam da ýsrarlar neticesinde kuruluþunda yer aldýk Karaman Gazeteciler Cemiyetinin.

Yýl 1989 tarih de 14 Þubat idi.

Edep, saygý, hatýr, gönül ve haddini bilmek gibi kavramlar o gün geçerli olduðundan “Ben baþkan olacaðým, yönetime gireceðim, baþ oalcaðým” diye kimse ortaya çýkamadý. Hazurunun oy birliði ile Dr. Armutlu merhum kurucu baþkanlýðý kýsa bir dönem götürdü ve ilk fýrsatta kongre yaparak “Gençler bu görev artýk sizin” dedi. Yine de “Ben adayým, talibim” diyen çýkmadýðýndan, görev münasip olana verildi. Tabiri caiz ize sýrtýna yýkýldý. Sýrasý ile Rahmetli Dr. Armutlu, Mehmet Karagöz, Bendeniz, Mesut Çetin görev aldý. Yýllardýr da ortalarda olmayan bu kuruluþ þu an ne haldedir bilen de yok.

Olumsuzluklar yok muydu. Elbette çok da yalan yanlýþ kötü þeyler olmuþtu. Ancak Güzeli görmeli göz.

O dönemlerde diksiyon kurslarýndan, haber sekreteyasýna, bilgi kaynaklarý ve dökümantosyon konularýndan, kamera ve ses sistemlerine, Türkiyenin idari yapýsýndan basýn hukukuna, pek çok konuda kurslar ve etkinlikler düzlenerek 4 TV, 4 Radyo ve 2 Gazete personelinin meslek içi eðitimleri ve bu kapsamda da dayanýþma ve kaynaþmalarý saðlanmýþtý. Sonuçta da bu gün ulusallarda gördüðünüz yayýnlara denk yayýnlarýn yapýlmasý gerçekleþti.

Alný kýrýþan meslektaþýmýzýn yüzü güldürülmüþ, sorun yaþayana çozüm bulunmuþ, Karaman Basýnýn gücü tek yumruk, tek yürek ve tek gönül olarak ortaya konulmuþtu.

Hiç bir zaman ahlaki deðerleri hiçe saymýþ insanlarýn, meslektaþlarý arasýnda seviye ölçümlemesine izin verilmemiþti. Üstelik ahlaki deðerleri ayaklar altýnda paspas edenler bile, gizlenmiþ, toplumda zarar görmeleri engellenmiþ, korunup kollanarak “Güzel insanlarýn yanýnda olan güzellikleri öðrenir” düsturu ile hareket edilmiþti. Kavga ve kýsýr çekiþmelere girenlere müsamaha ve itidal ile yaklaþýlmýþ, onlarýn yaptýklarý yanlýþlarý görmeleri saðlanmýþtý. Özel hayatýnda tüm ahlaki deðerleri alaþaðý edenler bile, teþhir edilip dýþlanmak yerine, elinden tutularak ADAM olmasý yolunda yol gösterilmiþti.

Bu tür kurumlar, bir sýfat yükler. Ancak o sýfatýn gereðini yapmamakla, o sýfatý kazananlar seviye kaybeder. Hele bir de zaten eksi ile baþlmýþsa o yola, varýn sizi düþünün.

Bu gün Karaman Basýný kaç parça olduðunu kendisi dahi bilmiyor. Yetmedi ithal kurtarýcýlar da ayrý bir fraksiyon oluþturup bu sýfatlarýn sefasýný sürmeye soyundu. TV ler bir bir kapandý, Radyolarýn adýný vatandaþ unuttu, gazeteler Basýn Ýlan Kanunu gereði verilmesi gereken yerlerin arþivlerinde saklý kaldý. Varlýðý bir türlü kabul edilmeyen, sindirilemyen, ancak günümüzün bir numaralý medya aracý haline gelen internet basýný, resmi bir yapý oluþmadýðýndan bir keçmekeþ içinde.

Basýnda Türkçe yok oldu, haber ve fikri yazý dili yok oldu. 5N1K bile tatile çýktý. Bir fotoðraf makinasý ya da bir cep telefonu alan gazeteci oldu. Özel haber kavramý kayboldu. Toplumun sorunlarý kimsenin umurunda deðil. En güzel yaðý çekenler, en güzel yalakalýðý yapanlar, açýktan açýða da bunu baðýranlar, Bakanlar, Milletvekilleri, Bürokrtalar nezdinde “ABÝ” oldular ve ceplerini doldurdular. Seviyesizlik aldý yürüdü ve diz boyunu da aþtý.

Bir sýfatý, kirliliklerini örtbas emek için giyip, þefaatçilik taslamaya kalkanlarýn bir an öce durumu görmeleri lazým.

Gelinen noktada kendi kusurlarýný görenler “EYVALLAH” deyip çekip gitmeli, görmekten aciz ve yetersiz iseler de sayýlarý azýmsanmayacak olan Karaman Basýný mensuplarý da bu duruma bir son vermelidir.

25. Kuruluþ yýldönümünde pembe yazýlar yazmak isterdi gönül. Ancak gözlüðümüz pembe, vicdanýmýz da kayýtsýz deðil...